Bir Zamanlar 2 Yaşında Bir Toprak Varmış

Toprak'ın 3. doğum gününe sayılı günler kala karşınızda tam 2 yaşındaki Toprak:)

Toprak'ın ev halleri

Annesi gibi tam bir muz canavarı:)

Kaskı, atı ve çoraptan yaptığı eldivenleri ayrılmaz bir üçlü! Toprak bu atın üstünde büyüdü sayılır:)

2,5 yaşına kadar ağzından hiç eksik etmediği, onun değimiyle "mağma" ile emzikli hali

Kardeşinin doğacağı günün sabahında yeni yeni izlemeye başladığı Caillou ile transa geçmiş Toprak 

Ve 2. doğum gününden 3 gün sonra, abi olmadan önceki son saatlerinde parkta bir Toprak varmış:)

Annesinin ve babasının kıvırcık saçlı kuzusu 

Fotoğraflar: Her zaman olduğu gibi Selin Düyen Mehder & Sedat Mehder 

20'li Ayların Başında Toprak Bebeğim

Canım oğlum Toprak 20'li aylarına merhaba dedi. Hatta ben yeni yazımı yayınlayana kadar 21 aylık oldu sayılır:) Aramızdaki ilişki gün geçtikçe daha keyifli bir hal alırken, paylaşımlarımız çoğalmaya başladı. Bunlar Toprak'ın annesine 1 ay önce verdiği pozlar:)

Evet aramızdaki ilişki gittikçe eğlenceli bir hal alırken bazen de zorlandığımı hissediyorum. 2 yaş sendromunu hafif hafif yaşamaya başladı oğlum. Bazen istediği şeyi yaptırmak için mız mızlanıyor, yapmak istemediği şeyleri çok net olarak reddediyor. Kafasını hayır anlamında sallıyor, ağlıyor, bağırıyor eğer istediği şey olmazsa kendini yere bırakıyor. Hemen ardından ya kucağıma gelmek istiyor ya da emziğini istiyor. Daha önceki aylara göre kucağıma daha fazla geliyor.

Kediler, köpekler, arabalar, uçaklar, motosikletler, dönen nesneler hala çok ilgisini çekiyor. Küçük maket arabalara bile binmeye çalışıyor. İçine sığmayacağını anlayınca elimden tutup yardım istiyor.

Sadece motosiklete veya arabaya değil evimizin vazgeçilmez birer parçaları olan bisikletine ve atına binmeyi de çok seviyor. Üstelik şekil yaparak. Bakınız aşağıdaki resimler:)

Yardıma ihtiyacı olduğunda ilk yaptığı şey elimden tutup benden yardım istemek oluyor. Bazen kapalı olan bir kapıyı açmamı, bazen uzanamadığı bir şeyi vermemi istiyor. Elimi kendi eli gibi kullanmaya çalışıyor. Kendi yapabileceği şeyleri ona nasıl yapabileceğini gösteriyorum. Bizi taklit etmeyi çok seviyor. Evi süpürmek, bez ile masa silmek, tepsileri taşımak, tencerede yemek karıştırır gibi yapmak, babası gibi elinde kask taşımak favorileri taklitleri arasında. Zaman zaman telefonu eline alıp konuşur gibi yapıyor. Konuşur gibi yapıyor diyorum çünkü henüz konuşmadı. Hala çok anlaşılır şekilde sadece Mama diyor. Ama eskisine göre daha fazla ses çıkarıyor, hatta geçen gün bana Annnn dedi. Nasıl sevindim anlatamam:) Dün de Hadi, gel gibi sesler çıkarmaya başladı, heyecanla konuşmasını bekliyoruz doğrusu. Doktorumuz emziği bırakırsa konuşmaya başlayacağını söylüyor. Emzik bıraktırma için kara kara düşünmekteyim bu aralar:(

Toprak 1 ay öncesine kadar tv seyretmedi diyebilirim. Özellikle dil gelişimini (zaten konuşmadığı için) olumsuz etkileyeceği için  tv açmıyordum yanında. Ancak artık hamileliğimin ilerlemesi ile birlikte bazen dinlenebilmek için ona uygun çizgi filmler açmaya başladım. Ekranı  görünce dünya ile tüm bağlantısı kesiliyor. Sesleniyorum, yanında oturup ekranda gördükleri hakkında konuşuyorum ama kendini kaptırıyor. Bu yüzden elimden geldiğince ekrandan uzak tutmaya devam etmeye karar verdim. Acaba yavrum tv'yi hiç görmediği için mi bu kadar ilgisini çekiyor diye düşünmeye başladım.

Müziği çok seviyor. Müzik duyunca ya dans etmeye ya da davulunu çalmaya başlıyor. Ritm tutmak çok hoşuna gidiyor. Ben de onunla oynuyorum, durunca devam etmemi istiyor.

Bu aralar evde en çok vakit geçirdiği yer banyomuz. Geçenlerde ellerini yıkarken kucağımda taşımamak için küçük sandalyesini alıp ona bastırarak banyoda ellerini yıkadım. O gün bugündür sürekli sandalyesini banyoya taşıyıp elini yıkamaya, dişini fırçalamaya çalıyor. Diş fırçasına çok ilgi gösteriyor. Henüz düşlerini fırçalamaya başlamadık ama onun için bir fırça aldık. Macunsuz olarak bu fırça ile oynuyor.

Son iki aydır hastalıklarla uğraştık, krup hastalığı yeni geçiyor. Hasta olunca  yavrumun keyfi kaçıyor ve ben ona hiç kıyamıyorum. Aman ağlamasın öksürüğü tutmasın, aman yorulmasın diye kendimi iyice kaptırıyorum. Böyle olunca bana her istediğini yaptırmaya iyice alıştı, bazen gözümün içine baka baka bir de keyif alarak yapmaması gereken şeyleri yapıyor.Aslında sınırlarının farkında ama sınırlarını aşmak onun için ayrı bir mutluluk kaynağı. Hayır dediğim zaman da hemen sinirleniyor. Böyle durumlarda Harvey Karp'ın Mahallenin En Mutlu Yumurcağı kitabındaki tüyolardan yararlanıyorum. Toprak 18 aylık olduğundan beri bu kitap baş ucumdaki yerini aldı, 1 yaştan 4 yaşına kadar çocuklar için güzel ve uygulanabilir bilgiler var, okumanızı tavsiye ederim:)

Yemek ile arası hasta olduğu dönemlerde kötüleşiyor ama sonra tekrar toparlanıyor. Evde olduğum zamanlarda yeni yeni çorba denemeleri yapıyorum ama genelde yemekleri anneannesinin elinden çıkıyor. Hala tuzsuz ve şekersiz beslenmesine özen gösteriyorum. Sadece eskisi kadar katı değilim. Abur cuburdan da uzak tutuyoruz Toprak'ı. Bunun sonu da tv'ye benzemez inşallah:) Aslında ben ne kadar titizlenirsem korktuğum şeyin başıma geleceğini biliyorum ama kendime pek engel olamıyorum.

Toprak 21 aylık ve ben 24 haftalık hamileyim. Oğluma bir kardeşi olacağını, karnımda bir bebek olduğunu basit cümlelerle anlatıyorum. Tam olarak anladığından emin değilim. Karnım yeni yeni dikkatini çekmeye başladı ve  karnımı görünce hemen tırmalayıp, mıncıklamaya çalışıyor. Bezini değiştirmek ise eskisine göre oldukça zor, kaçmaya çalışıyor veya ayakları ile bana vuruyor. Kardeşi daha doğmadan kaç tekme yedi Toprağımdan bilmiyorum. Bu yüzden bezini değiştirirken çok dikkatli davranıyorum. Bazen eşim ayaklarından tutuyor ben bez değiştiriyorum.

Hafta içleri annemde genelde sabah ve öğleden sonra gün içinde 2 kez uyuyor. Bazen ilk uykusunu uzun uyuyunca ikinciyi uyumuyor. Hafta sonları benimleyken ise ikinci durum biraz daha farklı oluyor. Eskiden ben yatırdığımda itiraz etmeden uyurdu ama son haftalarda bazen uykusuzluktan gözlerini açamasa bile yatağa yatmak istemiyor. Boynuma sarılıyor, yanımda yatırmaya çalıştığımda kesinlikle uyumuyor. Ben de odasındaki koltuğa uzanıyorum, zaten ondan daha uykulu olduğum için Toprak uyuyana kadar orada uyuyorum. Uyumadan önce arada kalkıp beni kontrol ediyor, orada olduğumu görünce sesini çıkarmadan uyuyor. Hatta bir gün bu şekilde de uyumak istemedi ben de zorlamadım, kaldırdım. Çok uykusu vardı, 10 dakika sonra babası odasına götürüp yatağına koydu. Benim yanımda ciyak ciyak ağlayan çocuk babasına hiç itiraz etmeden uyudu! İnanamadım gerçekten.

Babası ile parkta çok güzel vakit geçiriyorlar. Kaydıraklardan kendi kendine kayıyor bir süredir. Dönen kaydıraklardan kaymaya da başladı. Ama kaymadan önce uzun süre kaydırağın tepesinde oturup etrafı gözlemliyor. Başka çocukları kayarken görünce ve bizden cesaret alınca kendini bırakıyor ve çok seviniyor. O mutlu oldukça biz de mutlu oluyoruz:)
   
                                                     Ay ay Toprak Yazılarım

16 Aylık Toprak Manzaraları

Ve karşınızda 16 aylık Toprak bebek manzaraları:) Toprak birkaç gün önce 16 aylık oldu. Minik kuşumuzun her geçen gün büyümesini mutlulukla izliyoruz.  Eşime sürekli "Toprak ne yaptı biliyor musun, ne öğrendi gördün mü?"  derken buluyorum kendimi. Çünkü her geçen gün yeni şeyler öğreniyor ve çocuğumuzun gelişimini görmek tüm anne babalar gibi bizi de çok mutlu ediyor.

Peki benim için dünyalar tatlısı olan 16 aylık bebeğim en çok neler yapmayı seviyor, nelerden hoşlanmıyor?

Toprak'ın bir sürü oyuncağı olmasına rağmen (çok oyuncak almayacağız diyorduk ama ev şimdiden oyuncak doldu) oynamaktan en çok zevk aldığı şey tencere kapağı. Eline bir tencere bir de kapak verince ki biz vermesek bile gidip alıyor değmeyin keyfine. O kapağı kapatıyor, açıyor tencerenin içine bir şey koyuyor çıkarıyor, yerlere vuruyor. Alt komşumuzdan gürültüler için özür diliyoruz:)

Yatak odamızdaki dolabın içine girmeye bayılıyor. Dolabın içine girmek için içindekileri her seferinde üşenmeden boşaltıyor. Çekmecelere de çoğu çocuk gibi bir ilgisi var. Onun açıp karıştırmasına müsaade ettiğimiz çekmeceleri boşaltıp içinde oturmayı hala çok seviyor. Daha önceden yaşadığımız böyle bir ana buradan tanık olabilirsiniz. İçinde kırılacak eşya  ve onun yutabileceği malzemeler olan çekmecelerimize ise aylar öncesinden koruma kilidi takmıştık.

Kocaman eşyaları bir yerden bir yere taşımayı ve oyuncaklarını boşaltıp bir poşete doldurmayı çok seviyor. Oyun kartlarını dağıtıp, sonra tek tek kutusuna yerleştiriyor. Sokakta vakit geçirmekten, bisiklete binmekten,balkonda etrafı izlemekten, arabada şöför koltuğuna oturup direksiyonu çevirmekten de çok hoşlanıyor.Kedimiz de Toprak'ın en sevdiği şeylerden biri. Oğlumun kedi ile meceralarını artık ayrı bir postta yazacağım.

Bir oyun oynarken oyunu kesildiğinde veya elinden o an ilgilendiği oyuncağı alındığında ise sinirleniyor. Bazen ağlıyor, hatta bir kere kolumu ısırdı ama canımın yandığını anlamış olacak ki bir daha beni ısırmaya çalışmadı. Başka çocukların elinde gördüğü her şey Toprak'a cazip geliyor ve ısrarla o oyuncakları istiyor.

Toprak'ın kilosu son üç aydır eskiden olduğu gibi artmıyor ama boyu uzamaya devam ediyor. 1 yaşından sonra bebeklerin özellikle de yürümeye başlamalarıyla kilo alım hızları yavaşlıyor ve 18. aya kadar bu durum devam ediyormuş. Tabii uyanık olduğu zamanlarda hiç durmadan oradan oraya koşturan Toprak nasıl kilo alsın:)) Çocuk çatalı ve kaşığı  ile yemeklerini döke saça yemeye çalışıyor. Eli ile çok daha güzel yiyor gerçi.Meyveleri ve ekşiyi pek seviyor. Annesi gibi tam bir maymun olduğunu belirtmeden geçemeyeceğim:) Salatalık, domates de favori yiyeceklerinden.

Uyku düzenine gelince, gün içinde iki kere uyumaya devam ediyor. Akşamları genelde 21.30'da yatıyor. Sabahları da 8 gibi uyanmış oluyor. Ben çalıştığım için oğluşumu ancak akşamları görüyorum. Hafta sonları ise yapışık ikiz gibi geziyoruz. Özellikle pazar günü Sarper'in bize katılmasıyla özlem gideriyoruz....

Şimdilik Toprak'tan haberler böyle:)

Sevgiler,

Toprak artık 14 Aylık

Bundan 14 ay önce hepimize tarifsiz bir mutluluk yaşatarak dünyaya gelen Toprağımız etrafına mutluluk saçarak büyümeye devam ediyor.

Onun büyümesiyle yaşadığımız güzel anılara her geçen gün yenileri ekleniyor. Bebeğimle birlikteyken neşeleniyorum, ona bakarken gülümsediğimi fark ediyorum, çocukluklar gibi yerlerde yuvarlanıyorum, onu güldürmek için saçma sapan hareketler yapıyorum. Çalıştığım için akşamları yavruma kavuşmak için sabırsızlanıyorum...



 Babası da oğlunu görmeye, onu havalara atmaya doyamıyor. Biz her gün oğlumuzun değişimine,
 gelişimine tanık olurken seviniyoruz, şükrediyoruz... Bu minik adam bize böylesine özel duygular
 yaşatırken o  bizimle oynarken, yeni şeyler keşfederken ama en çok tek başına özgürce yürürken
 mutlu oluyor.

Genelde ciddiyetinden ödün vermeyen Toprak gülmeye başladığı anlarda ise hepimizi mest ediyor.
O içten kahkahaları, çığlıkları, şımarması beni benden alıyor:)

    Şimdilerde güzel havalarda parklarda bol bol vakit geçirmeye çalışıyoruz. Parklardaki favori oyunu
    başka çocukların toplarının peşinden koşmak oluyor. Ama hala yürümekten aldığı keyif hiçbir şeyle
    kıyaslanamıyor. Bakınız alttaki resim:)

        14 aylık Toprak çevresinde olup bitenlerin iyice farkında artık. Merak ettiği her şeyi işaret ederek
        bize soruyor. Henüz konuşmayı düşünmüyor beyefendi:)

        Bizim için çok değerli olan bu güzel fotoğraflara imza atan Selin & Sedat Mehder'e
        içten teşekkürlerimizle...

        13 Aylık Toprak halleri için buraya tık tık

Toprak 13 Aylık Oldu!

Evet benim bitanem Toprak bugün 13 aylık oldu. Her geçen gün yeni şeyler öğrenen oğlum gittikçe oyuncu bir bebek oluyor. Peki 13 aylık bebeğim neler yapıyor? Bizi taklit etmeye, saklı nesneleri bulmaya, kedimizi kovalamaya bayılıyor beyefendi:) Özellikle kapaklar ile oynamayı çok seviyor. Babasının doğum günü hediyesi olan küçük piyanosuyla da güzel zaman geçiriyor. Etrafındaki nesneleri işaret ederek ne olduklarını soruyor bize . Mamama, bababa gibi sesler çıkarıyor. Üstte 4 altta 2 tane dişi var küçük tavşanımın. En çok muz yemekten ve yayla çorbası içmekten hoşlanıyor. Limon ve portakal görünce dayanamıyor, hemen yemek istiyor. Artık saçları da uzamaya başladı. Sanırım babası gibi kıvırcık saçlı olacak:)Bir de elinden tuttuğumda paytak paytak yürüyor ya bayılıyorum o hallerine... Hatta dün ilk adımlarını attı oğlum. Başta Toprak olmak üzere hepimiz çook sevindik buna:))

Nice sağlıklı, mutlu aylara canım bebeğim benim!

Toprak 1 yaşında  ve doğum günü partisi yazılarına da göz atabilirsiniz.

Toprak 1 Yaşında!!!

Evet TOPRAK 1 YAŞINDA :) Canım oğlumun dünyaya geldiği günü dün gibi hatırlıyorum da o günlerden bu günlere ne çabuk geldik. O benim hayatımın anlamı, en büyük mucizesi...Onunla nefes alıyorum, onunla yaşıyorum artık. Toprağımı ilk gördüğümde nasıl masum nasıl güzel olduğuna inanamayıp bu benim oğlum mu diye gözümü kırpmadan saatlerce ona bakmıştım. Ben bu minnoşa daha hamile olduğumu öğrendim an tutulmuştum zaten:) Hamileliğimde sürekli onunla konuşup, daha karnımdayken onu çooook sevmiştim. Bu minik canı henüz doğmadan böylesine severken, ona kavuştuktan, aşkla bağlandıktan sonra yaşadığım duyguları tarif etmem çok zor! Şimdilerde birlikte her gün ayrı bir heyecan ayrı bir mutluluk yaşıyoruz. İlk 1 yılımız rüya gibi geçti. Canım oğluma nice mutlu, sağlıklı, güzel yaşlar diliyorum.

Seni Çok Seviyorum Bebeğim, İyi ki doğdun, iyi ki senin annen oldum...

Bir önceki ay için buraya tıklayın.

11. Ayında Toprak

Oğlum 11 aylık oldu. Doğduğu ilk gün daha gözlerini bile açamayan o minik bebek her geçen gün büyüdü büyüdü... 1 ay sonra 1 yaşına girecek. Bu beni hem çok mutlu ediyor, hem de çok duygulandırıyor. 9 ay karnınızda taşıdığınız, sizin bir parçanız olan bebeğinizin gözlerinizin önünde büyümesi inanılmaz bir duygu.
Artık 11 aylık olan Toprağım neredeyse yürümeye başlayacak. Peki bugünlere nasıl geldik? Önceleri sadece sütünü içip uyumakla geçiriyordu günlerini. Zamanla renklerin, etrafındaki nesnelerin farkına varmaya başladı. Bizim kucağımızda gezmeye, slingde taşınmaya bayılıyordu o dönemde. Sonra hareketlenmeye, oyun halısında vakit geçirmeye başladı. Oyuncaklarıyla oynarken yavaş yavaş tek kolu üzerine dönmeye ve sonra yoğun uğraşların sonucunda istediği yöne dönmeye başladı. Bir oyuncağa ulaşmak için defalarca dönüyordu minnoş. Kendi kendine oturmayı öğrendi ardından. Artık onu yatırmak zorlaşmıştı. Geceleri uyurken kaç kez oğlumu oturur halde buldum:) Sonra emekleme macerası başladı. Emeklemek özgürlüğünün ilk basamağıydı. Kimseye bağlı kalmadan istediği yere gitmek bebeğimi çok mutlu etti. Ve tabii merak ettiği her şeye ulaşmak kolaylaştı onun için:) Emeklemede her geçen gün hızına hız katan Toprak bir gün ayağa kalktı. Şimdilerde kolaylıkla ayağa kalkıyor ve destek alarak yan yan gidiyor...

İşte 11 aylık Toprak...

Toprak 3 aylık

Bir önceki ayı burada bulabilirsiniz.